สัปดาห์ที่ 3 วันที่ 24 มกราคม 2560
พรีเซ้นต์ข่าว 2 คน คนละ 5 นาที
คำว่า FONT มาจากคอมพิวเตอร์ ฟอนท์ (Font) หรือรูปแบบตัวอักษรมีอยู่มากมายในวินโดว์ส์ การเลือกใช้งานฟอนท์นั้นขึ้นอยุ่กับความเหมาะสม ในแต่ละเอกสาร คุณมักจะเห็นว่าในเอกสารเดียวกันนั้นมีการใช้ฟอนท์มากกว่า 1 รูปแบบเสมอ ฟอนท์ทุก ๆ ฟอนท์จะมีชื่อประจำตัวอยู่ เช่น Aril, CordiaUPC, JasmineUPC เป็นต้น ฟอนท์บางฟอนท์เป็นฟอนท์สากล คือ รู้จักกันอย่างแพร่หลาย แต่ฟอนท์หลาย ๆ ฟอนท์นั้นอาจรุ้จักในวงจำกัดเพราะฟอนท์ดังกล่าวได้ถูกออกแบบไว้ ใช้สำหรับภาษาที่ใช้ในแต่ละประเทศ ตัวอย่างเช่น ฟอนท์ในตระกูล DB หรือ ฟอนท์ที่ลงท้ายด้วย UPC ฟอนท์เหล่านี้เป็นฟอนท์ที่ถูกสร้างให้รองรับการใช้งานกับภาษาไทย เป็นต้น
ปรับเปลี่ยนรูปแบบตัวอักษรให้ถูกใจ
นอกจากการตกแต่งเอกสารด้วยฟอนท์ที่แตกต่างกันแล้ว คุณยังสามารถเปลี่ยนขนาดตัวอักษรเช่น
A A A A A หรือ กำหนดให้ฟอนท์มีความแตกต่างจากปกติได้ เช่น ข้อความขีดเส้นใต้ ข้อความพิเศษ ข้อความตัวเอน เป็นต้น วิธีการตกแต่งตัวอักษรไว้ใช้ในเอกสารของคุณ มีดังนี้
การเลือกรูปแบบฟอนท์
ก่อนอื่นต้องขออธิบายว่าฟอนท์มี 2 ประเภท คือฟอนท์แบบ “True Type fonts” ซึ่งฟอนท์ True Type จะให้ผลลัพธ์การพิมพ์ที่ตรงกับที่แสดงบนหน้าจอภาพเสมอฟ้อนท์แบบ “printer fonts” ฟอนท์แบบนี้อาจมีผลลัพธ์การพิมพ์ที่แตกต่างกับที่คุณเห็นบนหน้าจอ แต่การทำงานที่ได้จะเร็วกว่าแบบแรก
ขั้นตอนการเลือกฟอนท์มีดังนี้
1. เลือกข้อความที่ต้องการเปลี่ยนรูปแบบฟ้อนต์
2. Click mouse ที่ลูกศรข้างปุ่ม
3. Click mouse เลือกรูปแบบฟ้อนต์
4. ฟ้อนต์จะเปลี่ยนไปตามที่ต้องการ
การเปลี่ยนขนาดฟ้อนต์
1. เลือกข้อความที่คุณต้องการเปลี่ยนขนาด โดยการ Drag mouse ทับข้อความนั้น
2. Click mouse ที่ลูกศรข้างปุ่ม
3. เลือกขนาดฟอนท์
ตัวอักษรหนา ตัวเอน และขีดเส้นใต้
1. เลือกข้อความที่ต้องการ โดยการ Drag mouse ทับข้อความนั้น
2. Click mouse ที่ปุ่มเครื่องมือ ต่อไปนี้
- Click mouse ที่ปุ่ม
สำหรับทำตัวหนาให้กับข้อความ
- Click mouse ที่ปุ่ม
สำหรับทำตัวหนาให้กับข้อความ
- Click mouse ที่ปุ่ม
สำหรับทำตัวหนาให้กับข้อความ
สระภาษาอังกฤษ เราเรียกว่า Vowels ซึ่งประกอบไปด้วย 6 ตัว ได้แก่ a, e, i, o, u และ y นั่นเอง มาดูกันว่าแต่ละตัวออกเสียงอย่างไรบ้าง
สระภาษาอังกฤษ A
1. a = แอ
เช่น bat, fan, pan hand, land, map, tax, pack
2. a = เอ (มักจะลงท้ายด้วย -ay)
เช่น play, may, pay, day, say, way
3. a = อา (มักจะลงท้ายด้วย -ar)
เช่น car, dark, sharp, farm, park, card
สระภาษาอังกฤษ E
1. e = อี (มักจะมี -ea ตรงกลาง)
เช่น tea, meat, bean, leaf, weak, beach
2. e = เอ
เช่น pet, red, desk, lend, tell, send, rent
สระภาษาอังกฤษ I
1. i = อิ
เช่น rid, fish, big, ring, pin, fix
2. i = ไอ
เช่น shine, nine, knife, wife, ride, line
สระภาษาอังกฤษ O
1. o = โอ
เช่น rose, nose, note, rope, home
2. o = ออ
เช่น lock, box, long, bomb, clock, top
3. oo = อุ, อู
เช่น good, book, look, food, room, noon
สระภาษาอังกฤษ U
1. u= อะ
เช่น cut, bus, gun, us, run, dust
นอกจาก a e i o u แล้วรู้หรือไม่ว่า y สามารถเป็นได้ทั้งพยัญชนะและสระภาษาอังกฤษ ได้ด้วยนะ
สระภาษาอังกฤษ Y
1. y = อาย
เช่น fly, cry, eye, dry, spy, why, deny
2. y= อี
เช่น daily, rainy, baby, sunny
สัดส่วนและโครงสร้างมาตรฐาน แบบตัวอักษรและตัวพิมพ์ ภาษาอังกฤษ-ไทย ของ CRU-Font Family
ก่อนการออกแบบตัวอักษรและตัวพิมพ์ หรือมีวัตถุประสงค์ปลายทางคือสร้างเป็นไฟล์โปรแกรมคอมพิวเตอร์ฟ้อนต์(Program Computer Font) ที่สามารถนำไปจดลิขสิทธิ์ผลงานประเภทวรรณกรรมได้นั้น ขั้นตอนก่อนเริ่มทำงาน นักออกแบบเองควรต้องมีการศึกษาและการนำเสนอ-สื่อแสดงกระบวนวิธีการสร้างสรรค์ผลงาน เพื่อสื่อถึงความคิดสร้างสรรค์ เทคนิควิธีของตนเองเอาไว้รองรับ อันเป็นการประกาศสิทธิ์ แสดงหลักฐานเอาไว้เพื่อพิสูจน์ความเป็นเจ้าของเอาไว้ ดังเช่นในที่นี้เป็นผลงานที่เกิดจากการศึกษาวิจัย ศึกษา ทดสอบ สอบถามตามกระบวนการทำงานวิจัยแบบสร้่างสรรค์ จนได้ผลงานออกมาจาก และเป็นส่วนหนึ่งในการวิจัยเรื่อง การออกแบบกราฟิกเอกลักษณ์ สำหรับมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ปีงบประมาณ 2552 และเผยแพร่อ้างอิงไว้ที่นี้เพื่อเป็นแนวทางสำหรับนักออกแบบรุ่นใหม่และลูกศิษย์ลูกหาได้ใช้เป็นแนวทาง ก่อนที่จะออกแบบ ร่างแบบ ว่าควรต้องศึกษาเริ่มต้นไปพร้อมกันการศึกษาเครื่องมือหรือซอฟต์แวร์เพื่อการเขียนแบบตั้งต้นอย่างไร โครงสร้างสัดส่วนทั้ง 5 แบบที่นำเสนอนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่ง โดยการศึกษา อ้างอิงจากโครงสร้างมาตรฐานตัวอักษรไทยและตัวพิมพ์ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน 2540 แบบตัวอักษรลาติน แบบ Serif มากำหนดขึ้นเป็นโครงสร้างและสัดส่วนของตัวพิมพ์ชุด CRU-LanChand ดังมีรูปแบบ ขนาด สัดส่วน ตามตารางกริดที่แสดงนี้
โครงสร้างมาตรฐานตัวอักษรไทยและลาติน
สัดส่วนโครงสร้างมาตรฐานตัวอักษรไทยที่ราชบัณฑิยสถานกำหนดไว้เป็นแบบหลัก
โครงสร้างตัวอักษรมีความหลากหลาย
ภาษาไทยสมัยก่อนมีปัญหาเรื่องวรรณยุกต์ ใส่ 2 ชั้นจะทับกัน เพราะถูกกำหนดความสูงไว้แค่ชั้นเดียว หัวอักษรไทยกับภาษาอังกฤษพิมพ์ใหญ่เวลาพิมพ์แล้วสูงไม่เท่ากัน แต่ฟ้อนต์รุ่นใหม่ จะถูกออกแบบให้สระไม่ทับกัน ด้วยโปรแกรมที่ทันสมัยขึ้นทำให้ไม่มีปัญหาในเรื่องของสระทับกัน
การบ้าน
- ลงพื้นที่ไปหาที่มาของฟ้อนต์เก่าในแต่ละจังหวัด โดยกำหนดให้อยู่ในเขตภาคกลางตอนบน 2 เช่น ป้ายวัดเก่าแก่ ป้ายร้านต่างๆที่มีอายุมากกว่า 30 ปี หารูป หาข้อมูล
- ทำตัวอักษร San Salip ภาษาอังกฤษ เขียนทับโครงสร้างของอาจารย์
